Asfalt

Spor ayakkabının tabanının ritmik vuruşları altında ezilen kaldırım taşları görevi asfalta devretmenin mutluluğuyla üzerindeki ademoğlunu uğurladı. Yoldan geçen arabada bir insan vardı. Yayaya yol vermek için arabasını durdurdu. Riyanın yanından geçmeden eliyle nezaketine dikkat çeker gibi yayaya işaret etti. Hasan gözünü nedense hiç arabaya dönmedi. Arabanın arkasından yürümek için asfaltı ritmik şekilde ezmeye başladı. Yoldaki rögar kapağı tembellik edip işe gelmediğinden Hasan kendini rögara attı. İç dünyasındaki kanallar onu bulutların üzerine attı. Burada araba sahibine iyiliklerden bahsetti.

Beni yaya yapıp sana araba veren kim ? Sana merhamet ve sabır verip benim için bekleten kim ? Benim gibilere katlanırsan Allah’ın seni dosdoğru yola ileteceğini umarım. Ben sana bakmadım ama sana karşı bir garezim de yok. Zaten seni tanımıyorum. Bana garez iftirası atarsan benim tanımadığım herkesten nefret ettiğimi söylemiş olursun ki bu daha büyük iftiradır. Tam orada seninle karşılaşmamız gerekiyormuş. Allah’ın takdiri bu. Buradan çıkarılacak dersler var. Bana katlan çünkü ben senin affına sebebim. Bana katlan çünkü ben senin insaniyet yolunda önüne çıkan bir kayayım. Sana engel gözüksem de ben bir işaretim. Bir remz say beni ki senin önünde parlak bir kılavuz olayım.